Schorten voor de chemie

Niet elk chemieschort is geschikt voor elke stof, ook al staat er 'chemicaliënbestendig' op het label. Beantwoord daarom eerst de vragen hieronder:

1. Tegen welke stoffen moet het schort beschermen?

Elk materiaal reageert anders op chemicaliën. PVC is bijvoorbeeld goed bestand tegen veel zuren en logen, maar oplosmiddelen zoals aceton trekken er sneller doorheen, waardoor je voor die stoffen beter kunt kiezen voor butyl of een laminaat.

Vraag de leverancier daarom naar de doorbraaktijd van het materiaal voor de specifieke stof waarmee jouw medewerkers werken, want die geeft aan hoe lang het duurt voordat de stof door het schort heen dringt. Je kunt dit vaak ook in de gebruiksaanwijzing vinden.

2. Welk beschermingsniveau heb je nodig?

Hoe je met de chemische stof in aanraking komt, bepaalt welk beschermingsniveau nodig is. De norm onderscheidt drie niveaus voor schorten en andere kleding die een deel van het lichaam afdekt:

• PB[3] - vloeistofdicht: voor werk waarbij een straal of een grote hoeveelheid vloeistof kan vrijkomen, zoals het aftappen of overpompen van vaten.
• PB[4] - spraydicht: voor werk waarbij de stof als nevel of in spatten onder druk vrijkomt.
• PB[6] - beperkte bescherming: voor kleine spatten van minder gevaarlijke stoffen.

Twijfel je tussen twee niveaus, kies dan liefst voor het hogere beschermingsniveau.

3. Kies je voor een herbruikbaar schort of een wegwerpschort?

Een chemische stof kan in het materiaal achterblijven en ook na het werk nog verder naar binnen trekken. Een herbruikbaar schort spoel je daarom direct na gebruik goed af, waarna je het controleert op stugheid, verkleuring of zwelling. Komen je medewerkers maar af en toe in aanraking met een agressieve stof, dan is een wegwerpschort een prima alternatief.

4. Werk je wel of niet in een ATEX-zone?

In een ATEX-zone, waar kans is op een explosieve atmosfeer, kan een schort statische lading opbouwen die een vonk veroorzaakt. Kies in die situatie voor een schort met antistatische eigenschappen volgens EN 1149-5.

5. Waar moet je op letten bij de pasvorm?

Het schort moet tot onder de knie vallen en over de bovenkant van de laarzen hangen, zodat gemorste vloeistof niet in de schoen loopt. Een nekband met snelsluiting zorgt ervoor dat je het schort bij een incident snel kunt uittrekken. 

Werken je medewerkers ook met chemiehandschoenen of armmouwen? Kijk dan vooraf goed of die op elkaar aansluiten, zodat er bij de pols en elleboog geen onbeschermde plekken zijn.

Dit zijn de regels en richtlijnen voor chemieschorten

Een chemieschort valt onder PBM categorie III. Dat is de zwaarste categorie voor bescherming tegen ernstige of blijvende schade. Deze normen zijn belangrijk:

• EN 14605: voor schorten met bescherming op niveau PB[3] en PB[4].
• EN 13034: voor schorten met beperkte bescherming op niveau PB[6].
• EN ISO 13688: de algemene eisen voor beschermende kleding, zoals maat en markering.

Controleer bij het inkopen of het schort deze normen op het label heeft en of er een EU-conformiteitsverklaring bij zit. Zo voorkom je bedrijfsongevallen en problemen bij een controle van de Arbeidsinspectie.

Let op: een schort beschermt alleen de voorkant van het lichaam. Ga daarom aan de hand van de risico's die je in je RI&E hebt vastgelegd na of een schort voldoende bescherming biedt, of dat je medewerkers een volledig chemiepak nodig hebben.